loading...

Zeynep Kartal ,Ama İnsan Oldum !

Zeynep Kartal'ın Kalemi, YAZARLAR,

Rüzgar olsaydım aşardım dağları, süzülürdüm dingin ovalara! 
Göğsünü yarıp iç Anadolu’nun, sarılırdım Ankara’ya ! 
Irmak olsaydım coşardım enginlerden çukurlara ! 
Yırtıp toprağı, ellerimle kovalardım durmadan! 
Ama insan oldum ! 
Kalbim vardı, sevdi korkmadan! 
Vicdanı vardı, düşündü durmadan!
Yağmur olsaydım yağardım göklerden bütün yapraklara ! 
Damlardım öksüzün, yetimin, analı , babalı bütün çocukların başlarına! 
Kuş olsam uçardım huzura ! 
Gün olsam aydınlık olur, gözyaşı olan her yere mutluluk götürürdüm belki! 
Ama insan oldum ! Ağladım sokaktaki aç yavruya ! 
Üzüldüm, Gözünü kırpmadan yaşam yitiren, öldüren, vuran, kıran, döken genç çocuklara! 
Ağaç olsam kök salar, dev bir gölge bırakırdım yolcuya ! 
Yıldız olsam uzaklardan parlardım ! 
Ama insan oldum ! 
Kocasının öldüresiye dövdüğü, ağladığını görmesin diye de çocuklarına kucak açamayan analar gördüm! 
Hırsızlık edip başı boş sokakları mesken eden adamlar gördüm !
Savaşın ortasında çaresiz kalan, yurdundan edilen, bilinmeyen topraklarda itilen sığınmacılar gördüm! 
Taş olsam insanlığın zalimliğine milyon parça olurdum !
Güneş olsam dünyadaki zulme karşı erirdim ! 
İnsan oldum kendini bilenin bilmeyen karşısındaki çaresizliğini gördüm !
İnsan oldum konuşmamayı , konuştukça anlaşılmamayı gördüm ! 
Deniz olsam dalgalanır, yol olsam büklüm büklüm uzanırdım bir uçtan bir uca ! 
Mavi olsam özgür olurdum ! 
İnsan oldum esir düştüm ...












loading...




































loading...



































0 comments

Yorum Gönder

Dikkat ! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.